sabah 10 gibi uyandim.gece de 4 gibi uyumustum. neyse kahvemi yaptim, sigarami ictim. biraz internette oyalandim. sonra dedim alisverise gideyim. bol bir tshrt, tayt, parmakarasi terliklerle tam cumartesiye yakisan konsepteydim. hava guzel bugun. yani sabah guzeldi. Su an günesi goremedigime gore guzel degil.
alisverisimi yaptim, ewe donmek icin trene bindim. mutluydum oldukca, daha cok huzurlu belki. cunku mutluluk kelimesinde hafiften bir cosku gizli.
birseyler okumayi sevmiyorum trende. bikac defa denedim, migdem bulaniyor. buyuk kayip esasinda bu, okuyabilmek guzel olurdu. malum, gunun en az 1,5 saati yolda geciyior.
neyse.
"naechstehalt Chlodwigplatz".. 5 yaslarinda bir kiz cocugu we babasi bindiler. tam karsimdaki bos yere oturdular. babasi "ewet simdi otur, pencere kenarina dogru kay, ewet pencere kenarina, bak soyle" dedi. minik de eliyle yokladi sag tarafini, evet, pencere kenarindaydi. basta anlamadim olayi. sonra güzeller güzeli melegin gozlerinin kapali oldugunu gördüm. acmadi hic. yol boyunca kapaliydi. kirpikleri de öyle guzeldi..
yol boyunca duydugu seslerin neler oldugunu sordu. bir ara 2 cocugun islik sesine:
-flüt caliyorlar degil mi?" dedi.. babasi:
- tam goremedim ama öyle olmali" diye cevap verdi.
oysa biliyordu, flüt sesi olmadigini. incinmesinden korktu diye dusundum. hayat dolu bi adamdi. minikte göremedigim kadar hayat dolu. yol boyunca sakalar yapti, minigin gülümsemiyor olmasina aldirmadan.
-kazagin kalin degil mi, bence sicak oldu hadi cikaralim"
-hayir bence sicak degil"
-ama günes var..
-...
sonra anne we babani hic gormeden buyumek nasil birseydir diye dusundum. sadece sesleriyle...
huzurlu degildim artik. neden diye sordum. tanriyi düsündüm. bir deist in muhtemel cevaplarina kendimce baska sorularla yanit verdim.
ben o masum yüzde,
saglikli gözlere sahip insanlara ibretlik yarattigi gozlerde,
tanrinin en acimasiz yanini gördüm.
canim benim...
umarim bir gün sende "renklerin" nasil birsey oldugunu görme lüksüne sahip olursun...